Przechodź spokojnie przez hałas i pośpiech.
I pamiętaj jaki spokój można znaleźć w ciszy.
O ile to możliwe bez wyrzekania się siebie, bądź na dobrej stopie ze wszystkimi.
Wypowiadaj swą prawdę jasno i spokojnie, ale wysłuchaj innych,
nawet tępych i nieświadomych – oni też mają swoją opowieść.
Unikaj głośnych i napastliwych, są udręką ducha.
Porównując się z innymi, możesz się stać próżny lub zgorzkniały,
zawsze bowiem znajdziesz gorszych i lepszych od siebie.
Niech Twoje osiągnięcia, tak jak i plany,
będą dla Ciebie źródłem radości. Wykonuj swą pracę z sercem,
jakkolwiek byłaby skromna, ją jedynie posiadasz w zmiennych kolejach losu.
Bądź ostrożny w interesach, na świecie bowiem pełno oszustwa,
niech to Ci jednak nie przysłoni prawdziwej cnoty.
Wielu ludzi dąży do wzniosłych ideałów i wszędzie życie jest pełne heroizmu.
Bądź sobą, zwłaszcza nie udawaj uczucia ani nie podchodź cynicznie do miłości,
albowiem wobec oschłości i rozczarowań jest ona wieczna jak trawa. Przyjmuj
spokojnie, co Ci lata doradzają, z wdziękiem wyrzekając się spraw młodości.
Rozwijaj siłę ducha, aby Cię mogła osłonić w nagłym nieszczęściu.
Nie dręcz się tworami wyobraźni.
Wiele obaw rodzi się ze znużenia. I samotności.
Obok zdrowej dyscypliny bądź dla siebie łagodny. Jesteś dzieckiem Wszechświata,
nie mniej niż drzewa i gwiazdy. Masz prawo być tutaj. I czy jest to dla Ciebie
jasne, czy nie, Wszechświat jest bez wątpienia na dobrej drodze.
Tak więc żyj w zgodzie z Bogiem, czymkolwiek się trudnisz i jakiekolwiek
są Twoje pragnienia. W zgiełku i pomieszaniu życia zachowaj spokój w duszy.
Przy całej swej złudności, znoju i rozwianych marzeniach jest to piękny świat.
Bądź czujny. Dąż do szczęścia.
Anonimowy tekst z 1692roku
znaleziony w starym kościele św. Pawła w Baltimore.